มลพิษจากอุตสาหกรรม สั่นคลอนความเชื่อมั่นภาครัฐ กระทบการพัฒนา ...

ملخص مفصل

ผอ.มูลนิธิบูรณะนิเวศ ชี้ หากไทยจะเข้าสู่ OECD ต้องมีกฎหมายแบบ PRTR รัฐต้องมีวิสัยทัศน์ให้ความสำคัญกับเรื่องสิ่งแวดล้อม ชวนทบทวนทิศทางการพัฒนา เพราะผลกระทบด้านมลพิษและสุขภาพที่เกิดขึ้นหลังแผนฯ 5 ทำประชาชนไม่ไว้วางใจ กระทบการพัฒนาด้านอื่น ๆ ทุกมิติ

ภายใต้บริบทการพัฒนาประเทศตามกรอบเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) ที่เดินทางมาถึงปีที่ 10 การชวนผู้ขับเคลื่อนการพัฒนาและผู้ที่เฝ้ามองผลกระทบจากเหรียญอีกด้าน มาร่วมทบทวนอดีตเพื่อเขียนเส้นทางการพัฒนาใหม่สู่ความยั่งยืน จึงเป็นวาระสำคัญที่หลายภาคส่วนร่วมกันเปิดพื้นที่พูดคุย

ท่ามกลางผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมที่ปรากฏทั่วทุกภูมิภาค ตัวแทนองค์กรพัฒนาเอกชนด้านสิ่งแวดล้อม ได้นำมุมมองและบทเรียนจากประสบการณ์การพัฒนาอุตสาหกรรมในอดีต มาแลกเปลี่ยนไว้อย่างน่าสนใจ

เพ็ญโฉม แซ่ตั้ง ผอ.มูลนิธิบูรณะนิเวศ เริ่มต้นด้วยการฉายภาพให้เห็นถึงตัวแบบการพัฒนาจากอดีตจนถึงปัจจุบัน โดยช่วงเวลาสำคัญที่ถือเป็นก้าวกระโดดของการเติบโตทางเศรษฐกิจ คือ ช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 5 เป็นต้นมา

โดยไม่ปฏิเสธว่า การพัฒนาอุตสาหกรรมสร้างผลกระทบเชิงบวกต่อตัวเลขทางเศรษฐกิจ แต่ความจริงอีกด้าน คือ ผลกระทบที่เกิดขึ้นกับสิ่งแวดล้อม ได้กระทบกับประชาชนที่ต้องเป็นฝ่ายแบกรับปัญหาปลายทาง โดยเฉพาะคุณภาพชีวิตในมิติต่าง ๆ

เธอยกตัวอย่างคำแนะนำของบริษัทที่ปรึกษาในระหว่างการร่างแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 5 หลังการค้นพบก๊าซธรรมชาติในอ่าวไทย และรัฐมีแผนในการนำมาใช้ประโยชน์ ซึ่งจะเป็นตัวแปรสำคัญในการนำพาประเทศไทยไปสู่อุตสาหกรรม แต่เบื้องหลังกลับพบความผิดพลาดในการพัฒนาหลายด้าน แม้จะมีคำแนะนำจากบริษัทที่ปรึกษาในขณะนั้นว่าอุตสาหกรรมปิโตรเคมีมีผลกระทบสูง ใช้เงินลงทุนสูง ขณะที่ค่าจ้างแรงงานอยู่ในระดับต่ำ

เพ็ญโฉม ยังยกตัวอย่างพื้นที่มาบตาพุด จ.ระยอง ว่าเป็นพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบเป็นอย่างมาก มีรายงานพบผู้ป่วยด้วยโรคมะเร็งสูงที่สุดในประเทศหากเปรียบเทียบกับพื้นที่ที่มีลักษณะภูมิประเทศเช่นเดียวกัน อย่าง จ.ประจวบคีรีขันธ์ แต่ข้อมูลเหล่านี้ไม่ได้ถูกเผยแพร่ออกมาอย่างชัดเจน

หรืออีกพื้นที่อย่างโรงไฟฟ้าถ่านหินใน อ.แม่เมาะ จ.ลำปาง หากนับจากปี 2530 เป็นต้นมา เป็นช่วงที่มลพิษเบ่งบานคู่ขนานกับยุคโชติช่วงชัชวาลของการพัฒนา แต่ความเดือดร้อนของประชาชนที่เกิดจากการพัฒนาอุตสาหกรรมกลับถูกทอดทิ้งไม่ได้รับการดูแล

รวมถึง วิกฤตขยะพิษและสารเคมีข้ามพรมแดน ที่ปัญหาการลักลอบนำเข้าขยะอิเล็กทรอนิกส์และขยะพลาสติกปนเปื้อนจากต่างประเทศ รวมถึงจากประเทศในกลุ่ม OECD ซึ่งเชื่อมโยงกับการตีความนิยามเศรษฐกิจสีเขียวที่ไม่ถูกต้อง ทำให้ประเทศไทยกลายเป็นแหล่งรองรับของเสียอันตราย…

เพ็ญโฉ…

مطلع المقال، مقتطف من Thai PBS. لقراءة المقال كاملًا، افتحه على موقع الناشر.